همه انواع میانداری دارای کارکردهای مشابه بوده و حامل وحدت معنایی هستند : یکی از مهمترین ارکان میانداری در همه گونه هایش “رسانش” است. دیگری ایجاد رابط های مثبت میان درگیران تنش میباشد. رابطه رسانشی هم شعوری و هم رفتاری است. برقراری ارتباطی شعوری و هوشمندانه با چیزها و یا عوامل تنش باعث فهم تازه ای میشود که در آن محتوای شناخت و دانشی که از پیش داریم تغییر میکند و بار تازه ای میگیرد. بار تازه سبب رفتار جدیدی میشود و ارتباط افراد این چنین در سطح دیگری از شعور قرار میگیرد. میانداری کاربردی آموزشی و پرورشی دارد زیرا بر مبنایش میانخواه با توجه به عاملیت تغییر در حرکتی فرایندی قرار گرفته و هر دو در هم تنیده می شوند. زمان پیش از میانداری و زمان پس از میانداری موقعیت واحدی ندارند. عامل تغییر باعث میشود تا وضعیت پیش از میانداری تبدیل به موقعیت تازه ای شود.
کاربرد دیگر میانداری انتقال و تایید ارزشهای مثبت در میان درگیران تنش است. نگاهی که میانداری به شخص یا فرد دارد به خودی خود دارای ارزش است. در فرایند میانداری شخص به عنوان فردی که قادر است بهترین راه حل را خودش بیابد تلقی می شود. اهمیت این قدرت و قادریت فردی به خاطر احترامیست که به شخص گذاشته و ظرفیتش به رسمیت شناخته می شود. هر فردی به عنوان شخص منحصر به فردی که دارای تاریخ، استعداد، توانایی و ضعف های خاص خود است شناخته می شود. در ضمن توامان به عنوان شخصی کاملن اجتماعی در نظر گرفته میشود که بایستی در بستر جماعتی که به آن تعلق دارد با همتایان خود زندگی کند و قواعد اجتماعی و فرهنگی را بفهمد و به آنها احترام بگذارد. این جنبه از مسئله در زمانه ای که نهادهای مهم جامعه از جمله ،خانواده ،مدرسه ،دین یا دولت در حال از دست دادن مشروعیتشان هستند میتواند کمک زیادی به همبستگی ملی و مدنی بکند.
هر نوع میانداری هدفش تغییر است; تغییر در روابط کسانی و یا شرایطی که تنش زا هستند. از این رو میانداری از نگره پرورش بخردانه ساختاری بهره میبرد. این نگره میگوید هر انسانی قادر است و ظرفیت این را دارد تا پیشرفت کرده و شرایط را هنگامی که امکانش هست عوض کند. در میانداری همیشه عامل سومی هست که میتواند فرایند تغییر را ایجاد کند. در این فرایند میاندار و کسان و چیزهایی که در میانداری قرار میگیرند دارای هدف مشترکی هستند که بایستی به آن برسند. گفتار یا سخن در این فرایند دارای اهمیت بسیاری است زیرا از طریق سخن می توان احساسات و زوایای پنهان را بروز داده و راهبردهای شعوری را درنظر گرفت. بنابراین میاندار بایستی فضایی از اعتماد ایجاد کند تا بتواند با گوش دادن دقیق به میانخواهان و احترام به آنان فرایند میانداری را پیش برد.